Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

 

 

 

 

 

Przychodnia Weterynaryjna "Puchatek" w Rybniku lek. wet. Barbara Pęciak-Wróbel

Profilaktyka rozrodu

Bardzo istotna jest profilaktyka rozrodu ponieważ proces ten zaczyna się jeszcze przed pokryciem, dlatego że suka/kotka gotowa do rozrodu powinna być zdrowa, wolna od jakichkolwiek pasożytów i chorób. Bardzo duże znaczenie ma regularne odrobaczanie oraz zwalczanie pcheł. Na miesiąc przed spodziewanym kryciem warto odwiedzić weterynarza w celu przeprowadzenia badania Naszego pupila oraz wykonania wszelkich niezbędnych szczepień, aby uniknąć namnażania się wirusa szczepionkowego w organizmie zwierzęcia we wczesnych etapach ciąży. Trzeba również rozwiązać wszelkie aktualne i przewidywane problemy zdrowotne, w tym także zadbać o odpowiednią higienę jamy ustnej i uzębienia. W przypadku zwierząt hodowlanych warto sprawdzić czy w linii hodowlanej Naszego zwierzęcia nie występują choroby dziedziczne.

Opieka nad matką i potomstwem

Ciąża, poród i odchowanie potomstwa to szczególny okres zarówno dla właściciela, jak i dla jego pupila, wymagający wiedzy, zaangażowania i cierpliwosci.
Opieka nad suką/kotką po porodzie polega na codziennej kontroli gruczołów mlekowych oraz obserwacji wypływu z dróg rodnych. Jest on naturalnym zjawiskiem po porodzie. Wypływająca z dróg rodnych substancja nie powinna mieć zapachu. Suka wydala większość wydzieliny przez pierwsze dwa tygodnie po porodzie, jednak niewielkie jej ilości mogą pojawić się jeszcze przez 4-6 tygodni. Po tygodniu od porodu obecność krwi w wypływie jest niepokojąca i należy skontaktować się w tej sprawie z lekarzem weterynarii.
Następna ważną rzeczą jest kontrola już wcześniej wspomnianego gruczołu mlekowego, który produkuje siarę, a następnie mleko dla szczeniąt/kociąt.Twardość i bolesność przy dotyku często świadczy o stanie zapalnym gruczołów mlekowych. W tej sytuacji należy udać się do lekarza weterynarii. Leczenie większości zapaleń gruczołu mlekowego nie wymaga odstawienia szczeniąt/kociąt.
Opieka nad noworodkami po porodzie polega na wstępnym dokładnym zbadaniu wszystkich szczeniąt/kociąt pod kątem jakichkolwiek zaburzeń i wad wrodzonych. Przez pierwsze 24 godziny po porodzie szczenięta powinny ssać siarę, a następnie przez kolejne dni mleko matki. Należy pamiętać o codziennym pomiarze masy ciała. Powinna ona codziennie wzrastać, chociaż przez pierwszy dzień lub dwa może utrzymywać się na stałym poziomie. Utrata masy ciała lub brak przyrostów może świadczyć o poważnych problemach, w takim wypadku należy skontaktować sie z lekarzem weterynarii. Istotną rzeczą jest również aby przez pierwsze dwa tygodnie życia szczenięta/kocięta przebywały w odpowiedniej temperaturze. Noworodki są zmiennocieplne i nie mogą regulować temperatury własnego ciała. Ich ciepłota wynosi 35,5-36,1ºC do 4 tygodnia życia wzrasta ona stopniowo do 37,7ºC. Można zastosować dodatkowe źródła ciepła, takie jak np. poduszki elektryczne lub lampy cieplne (należy jednak się upewnić, że szczenięta/kocięta mogą samodzielnie oddalić się do źródła ciepła, jeżeli będzie im za gorąco). Młode przez kilka pierwszych tygodni życia powinny pozostawać przy matce; będzie je ona karmić, ogrzewać, pobudzać do oddawania moczu i kału oraz uczyć właściwych kontaktów z innymi psami/kotami.

Prawidłowa opieka nad suką w ciąży i właściwe postępowanie w okresie okołoporodowym warunkuje pomyślny rozród. Ważnym elementem tego postępowania jest odpowiednia wiedza właściciela zwierzęcia. Otrzymanie od suki/kotki zdrowego potomstwa wymaga szczególnej opieki przed, w trakcie i po porodzie, i to zarówno ze strony lekarza weterynarii, jak i właściciela.

Kastracja i sterylizacja zwierząt domowych

Przedłuż życie swojemu PUPILOWI.


Zabieg sterylizacji polega na usunięciu macicy i jajników u samic i jąder u samców jest to jedyna metoda zalecana i promowana przez światowe organizacje związane z ochroną zwierząt. Zaleca ją World Society of The Protection of Animals – Światowe Towarzystwo Ochrony Zwierząt, które ma status ciała doradczego w ONZ i obserwatora w Radzie Europy.

Sterylizacja zwierząt, tak powszechna w większości krajów europejskich, u nas budzi jeszcze kontrowersje. Niektórzy decydują się poddać swojego pupila zabiegowi, traktując ten zabieg jako zło konieczne albo kiedy zmusi ich do tego sytuacja np: zapach roztaczany przez dojrzałego kocura.

Kastracja samców odbywa się pod narkozą ale nie jest to skomplikowany zabieg, nie zostają po nim nawet szwy. Najlepiej zdecydować się na to kiedy zwierzę jest jeszcze młode (ok. 9 miesiąca życia) i nie szuka okazji do ucieczki w poszukiwaniu ukochanej oraz, jak to się dzieje w przypadku kotów, nie zaczął jeszcze znaczyć terenu i walczyć z intruzami.
W przypadku samic jest to już poważniejsza operacja, ale na pewno warto się na to zdecydować jeśli nie chcemy być "dziadkami". Znalezienie dobrego domu w szczególności dla nierasowych zwierząt nie jest łatwe. Często myślimy w ten sposób: Moje kocięta/szczeniaki są takie rozkoszne... łatwo znajdę dla nich dom. Smutna prawda jest taka, że chociaż małe zwierzaki są urocze, to nie wystarcza dla nich życzliwych i odpowiedzialnych domów. Siedem z każdych dziesięciu psów/kotów trafiających do schroniska jest uśmiercana. Aż połowa wszystkich urodzonych każdego roku psów i kotów umiera w schroniskach, laboratoriach i na ulicach.

Celem zabiegu jest:

* zapobieganie niekontrolowanemu rozmnażaniu się psów i kotów;
* zmniejszanie zagęszczenia w schroniskach dla zwierząt;

Zalety:

* zdrowotne: zwierzęta rzadziej lub wcale nie chorują na niektóre schorzenia (np. układu rozrodczego i przemiany materii), co wyklucza związane z tym wydatki,
* przedłuża życie twojemu pupilowi średnio o 2 lata,
* ogranicza chęci do ucieczek,
* ogranicza agresywność zwierząt,
* wykonanie zabiegu u zdrowego zwierzęcia związane jest z mniejszym ryzykiem, a powrót do zdrowia następuje dużo szybciej, niż u zwierząt chorych, u których zabieg przeprowadzono w celach leczniczych (np. przy ropomaciczu).


Wady:

* skłonności do tycia, jeżeli opiekunowie zwierząt nie zapewnią im niskokalorycznej diety. W sprzedaży są dostępne specjalne karmy dobrane do kondycji i metabolizmu kastrata (do nabycia w Naszej lecznicy). Nie można też dokarmiać ulubieńca na każde zawołanie (koniec dokarmiania „ pod stołem”). Każdego dnia odpowiedzialny właściciel musi zapewnić odpowiednią ilość ruchu swojemu pupilowi, żeby utrzymać go w dobrej formie,
* u kotów może wystąpić skłonność do „syndromu urologicznego”, który występuje również u niewykastrowanych zwierząt jeżeli nie stosuje się zaleconej przez lekarza weterynarii diety oraz gdy zwierzę ma nadwagę.

Najczęściej zadawane pytania lekarzom weterynarii:

1. Czy zwierze cierpi, będąc osobnikiem "niepełnowartościowym" seksualnie ?
Chyba nie ma bardziej błędnego przekonania, ale o dziwo, to właśnie słyszy się najczęściej. "Nie pozwolę go wykastrować, jak ja bym się czuł na jego miejscu?"
Zwierze nie jest człowiekiem, nie pojmuje swojego życia seksualnego w sposób świadomy. Popycha go instynkt. Kastracja nie przyprawi go o depresję wynikłą z zastanawiania się, co stracił. Po prostu nie będzie odczuwał popędu i już. Będzie za to zdrowy, przymilny i spokojny.

2. Czy wysterylizowane psy i koty są mniej zdrowe ?
Wysterylizowane zwierzęta żyją średnio o dwa lata dłużej niż nie poddane temu zabiegowi. Zachorowalność na pewne typy nowotworów złośliwych i podatność na infekcje , szczególnie dróg moczowych, spada u kotów i psów o 98%.

3. Czy doświadczenie porodu poprawia charakter samic ?
Nie istnieją medyczne dowody na poparcie tej rozpowszechnionej opinii. W rzeczywistości psy i koty, które poddano sterylizacji są mniej kapryśne, mniej zaczepne i zdrowsze niż nie sterylizowane.

4. Czy osobowość psa lub kota zmieni się na gorsze po zabiegu ?
Jest dokładnie odwrotnie. Psy i koty poddane sterylizacji nie są zbyt skłonne do włóczęgi, wiążą się silniej ze swoimi ludzkimi opiekunami i mają mniej kłopotliwych nawyków, jak np. wdawanie się w bójki i opryskiwanie moczem swego terytorium.

5. Czy sterylizacja jest nienaturalna ?
Udomowione psy i koty są hodowane przez ludzi dla towarzystwa. Rozmnażamy te bezbronne stworzenia, po czym zabijamy miliony z nich każdego roku - to właśnie uznać należy za nienaturalne. Sterylizacja jest humanitarnym rozwiązaniem tego problemu.

6. Czy będzie lepiej dla mojego psa/kota jeżeli podam mu leki hormonalne powodujące okresowe zapobieganie rui u suk i kotek ?

Leki hormonalne rzeczywiście likwidują objawy rui i związane z nią niedogodności, zapobiegają z reguły zajściu w ciąże ale wymaga to regularnych iniekcji lub systematycznego podawania tabletek, zazwyczaj również środki te zapobiegają wystąpieniu ciąży urojonej. Należy jednak wziąć pod uwagę że po podaniu tych leków mogą wystąpić niepożądane działania uboczne, takie jak: nadmierny apetyt, zwiększenie masy ciała, ospałość, powiększenie gruczołów sutkowych,laktacja (po przerwaniu podawania preparatu), zmiana temperamentu psa, zmiany dotyczące sierści ( w miejscu iniekcji może dojść do zmiany zabarwienia sierści lub utraty włosa). Antykoncepcja hormonalna stosowana przez dłuższy czas wywołuje działania niepożądane związane głównie z błoną śluzową macicy ( rozrost gruczołowo-torbielowaty śluzówki macicy, ropne zapalenie macicy) oraz gruczołu mlekowego ( zmiany nowotworowe).

„Nieuczciwym wobec zwierząt jest pozostawianie im pragnienia posiadania potomstwa, jednocześnie nigdy do jego zaspokojenia nie dopuszczając”
John Fisher

Kompleksowa opieka nad zwierzętami ciężarnymi

Hodowcy zwierząt są zwykle zainteresowani potwierdzeniem obecności ciąży i okresleniem ilości płodów.
Ciąże nieplanowane z przypadkowego krycia wymagają również wiarygodnego badania. Wczesne rozpoznanie ciąży jest potwierdzane ostrożnym palpacyjnym badaniem, a ultrasonograficznie (USG) można ją rozpoznać już między 21-35 dniem po kryciu. Opieka nad zwierzęciem ciężarnym wymaga odpowiedniej wiedzy właściciela, warto zatem odwiedzić lekarza. Podczas wizyty w naszej Przychodni weterynaryjnej mogą Państwo uzyskać informacje dotyczące prawidłowej pielęgnacji, żywienia i przygotowania ciężarnej do porodu  oraz wykonać badanie ultrasonograficzne (USG) celem potwierdzenia ciąży oraz jej monitorowania.